امسال سال بی نظیری بود. باران خوب بارید. در خوزستان که غوغا بود. خدای ما خدای خیلی مهربانی است امسال باران رحمتش را کریمانه بر سرمان بارید. بر کوی و برزن و کوه و بیابان را غرق در شادی کرد.

اما من ته دلم دلواپسم. منم دلواپسم . دلواپس کاسه های که یکی پس از دیگری کج کرده و مدام در حال استمرار این وارونه سازی هستیم. بگذارید تا ذهنتان روانه معانی متعالی نگردید مقدمه را کم کنم و با چند نکته مختصر لب کلام را بنمایانم :

1- در خصوص بحران بی آبی در این سالها بسیار شنیده ایم . نوشته اند و گفته اند که 70 درصد ذخایر آب زیر زمینی را مصرف کرده ایم. از سرعت ناپلئونی خشک شدن بوته ها و جنگلها و بیابان شدن ایرانم گفته و دیده و شنیده ایم. جز ده کشوری هستیم که هیولای بی آبی را برایش کابوس می نمایند. مصرف سالیانه از میزان بارندگی سالیانه در سالهای اخیر بیشتر و همچنان رو به فزونی است.

2- از ریشه ها و عواملی مانند سد سازی، کشاورزی و دامداری بدون مطالعه، مصرف بی رویه صنعتی و خانگی و غیره بسیار گفته و شنیده ایم.

3- تا کنون در هیچ جا ندیده ونشنیده ایم که نوشته باشند یا گفته باشند که ما از نفوذ آب به زیر زمین جاوگیری میکنیم برای این نمونه چندتا مثال ملموس و عینی فقط عنوان میکنم امیدوارم جامعه بویژه مسئولین التفاط بنمایند. :

کارهای عمرانی ما ، ساختمان سازی ما و معدنکاری ما هم عواملی مهمتر از عوامل فوق اذکر ند. چون با این آباداکاریهای تک بعدی بدون مطالعه جامع از فرو رفتن آب به زیر زمین خودداری میکنیم .

نمونه آن :

1- جاده سازی و ، بتن ریزی و آسفالت و احداث ساختمانهای مسکونی و صنعتی است که از نفوذ آب به زیر زمین جلویری میکنند.نمونه آن ممبی روستای پدریم و شهر زیبای بجنور است که بر سفره های آب بنما شده و

2- نمونه دیگر احداث پالایشگاه بید بلند 2 بر رویی مخزن آب زیر زمینی نوایی بهبهان است

3- شرکت سیمان خوزستان

4- مهمتر از همه برداشتن مخلوطهای کوهی و آلوویوم های پراکنده در دشتهای ایران است. چنین است که با برداشتن این مخلوطهها و آبرفتها ایران ویران شود.

اینوگونه است که ما کاسه هایمان را برعکس کرده ایم. باران ببار اما ما اجازه نفوذت به زیر زمین را نمیدهیم تا خشک شود آنچه تا کنون در زیر زمین اندوخته ای ..ووالا